Sayfa: [1]   Aşağı git
  Yazdır  
Gönderen Konu: emre aydın afilli yalnızlık  (Okunma Sayısı 1052 defa)
only.angel
Yönetici
*****

PUANI: 1
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 1225



« : 13 Mart 2009, 18:43:42 »



Ölsem, ölsem, ölsem... hemen şimdi
Kaçsam, gitsem, kaçsam... tam da şimdi

Bu kez pek bir afili yalnızlık
Aldatan bir kadın kadar düşman
Ağzı bozuk üstelik... bırakmıyor acıtmadan
Bu kez pek bir afili yalnızlık
Ağlayan bir kadın kadar düşman
Tuzaklar kurmuş üstelik
Bırakmıyor acıtmadan

Bitiyorum her nefeste
Ne halim varsa gördüm
Çok koştum, çok yoruldum
Ve şimdi ben de düştüm....


Sövdüm, sövdüm, sövdüm ben dünyaya
Acılara, sokaklara, ait olmaya, insanlara

Bu kez pek bir afili yalnızlık
Aldatan bir kadın kadar düşman
Ağzı bozuk üstelik... bırakmıyor acıtmadan
Bu kez pek bir afili yalnızlık
Ağlayan bir kadın kadar düşman
Tuzaklar kurmuş üstelik
Bırakmıyor acıtmadan

Bitiyorum her nefeste
Ne halim varsa gördüm
Çok koştum, çok yoruldum
Ve şimdi ben de düştüm...

Değmezmiş hiç uğraşmaya
Bu kez mecalim yok hiç dayanmaya... dayanmaya...

Bitiyorum her nefeste
Ne halim varsa gördüm
Çok koştum, çok yoruldum
Ve şimdi ben de düştüm...
Kayıtlı


kzmn_asimelek
Yönetici
*****

PUANI: 3
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 942



« Yanıtla #1 : 14 Mart 2009, 14:42:42 »

Paylaşımın için teşekkürler.
Kayıtlı
















Şu zAlIm dÜnYaDa iNsAnLaRa kIzAr,sAhIlE InEr,şIiR YaZa
Sayfa: [1]   Yukarı git
  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  



Powered by SMF 1.1.19 | SMF © 2006-2009, Simple Machines
Love 4ever design by WannaBeDie
Bu Sayfa 0.074 Saniyede 19 Sorgu ile Oluşturuldu